تبليغاتX
مات تو

مات تو

شعرهای محمد صادق دهقانی

 

                                         

 

                                       وقتــی همــه خـوابـند

 

 

 

.

 

.

 

دکمه ی سبز

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

مشترک مورد نظر برایت بوق هم نمی زند

.

 

.

دکمه ی قرمز

.

 

.

 

دکمه ی سبز

.

 

.

 

.

 

 

یه غزل دو ماهه که دهنش بدجور بوی شیر خشک میده*

فقط برای اینکه نگن جدیداْ بلد نیستیم حامله بشیم!

 

 

 

با فکـرهـــای بـــد از یـــــک رمـان زشـت

هـــی زور مــی زنــم در این مکان زشت 

 

             دیــــوارها پر از خــــط های بی حــجـاب              

مــن هم نوشــته ام یک داستان زشــت

 

           که راوی اش تویی، تعلـــــیق  بی نظیر         

 آدم بد قشـــنگ،یک قهـــــرمان زشــت

 

                 زیبایــی و اصــیل، یک گلـــه عاشـــقــت                 

ای کاش می شــدی یک مادیــان زشـت

 

                    رفتـــی و بعــد تو، هــرروز چشـــم مــن                  

 جنــگیــد با لــب ایـــن بانـــوان زشــــت

 

                    خالی و خسته ام تهمینه،ســخـــت بود                    

بی تو گذشتن از، آن هفـــت خان زشت

 

                   تصــویر اشــک مـن در چشــم آبــیــت                  

 بـاران شور و داغ، رنگـین کـمان زشت

 

                      وامــانده ام گلـم،تنـــها و بــی کســــم                     

یـــک جـوجه اردکـم در این جهان زشت

 

                حـالا نشـــــسته ام در بـهتــرین مـــکـان                

و فـــکر می کنــم به آن رمــــان زشـــت

 

 

( یه نمه ) دوستش ندارم.

 

 

 

 

 

 

 

.

 

 

 

 

+نوشته شده در شنبه 1388/07/04ساعت9:33توسط محمد صادق دهقاني |

 

 

 

  

 

 

تقدیم به

کسی که اول اسمش اول زندگیه!

 

 

 

 

 

 

                 فصـل آخــر :

                                          علـف، کمی هـم کــاه

گــــاوهــای اصیــــــــــل ایــــــرانــی 

زن، ســـــه تولـه سگ و کمی پیتزا

مـــردهــــای ذلــــیـــل ایـــــرانـی...

 

 

... و کتاب را خواندم و شسـتم

توی حوض کثیـــف سیـــمانــی

رو به روی خدا نشستم:(( هِی

تــو کــه از خـلق من پشـیمانی

 

 

دو ســه تا درد دل که نه، شاید

حــرف مفـت و چـرند یک بــنده

ایــن اواخــر دلـــم شـــده بیـمار

شده عاشق، عجول و یک دنده

 

 

عاشقی، ذبحِ یک نفر درتوست

یا که قـتلِ خودت، چه فرقـی دا /

رد شــدم، امتحـان سختــی بود 

هـم تــو رفـتی،هم او و هم آنها

 

 

آه از زنــــــدگـــی گــریـــزانــــم

از شــبی که زنی به من خندید

و رفـــــاقــت که بین ما گم شـد

و خـــدایــــی که در دلــم گندید

 

 

او تو را خوشه خوشه از من چید

و تـــو تنـــها نگـــاهــمــان کردی

تو خُــــــدایـــی، رفیـــقِ نامـردم

تو هـم آنشب سیاهـمان کردی...

 

 

 

شــده ام یک اصـــیــل ایــرانــــی

با کـــمی یونجـه و کمی هم کـاه

لحــظه ی آخرست و می مـیرم

با سه توله سگ و کمی هم آه...

 

 

***

 

 

یـــــک حقیقت، شبـــیه عزرائــیل

وقــت مــرگــم از آســـمان افتـــاد

زنـدگی داد! هان؟...جا خوردی!!

زنــدگــــی داد و از تـــــوان افتــاد

 

 

رو بــه رویــت نشـســـته ام، امــــا

ســاکتی و نگاهت آن گوشه اســت

اســــم آن خانــمی که دوســـتــش دا

                  رم هـمانـجا میانِ آن پوشه است!! )) ...

 

 

 

 

 

 

 

 

+نوشته شده در چهارشنبه 1388/06/04ساعت22:18توسط محمد صادق دهقاني |

مجتبا فدایی

 رو یه کم زیاد می خوام!

داستاناشو یه وقتایی قاب می گیرم تو دلم...

خاطرش عزیزه که غزلش اینجا جا خوش کرده.

 

 

نظــــم دعـــــا را به هم زد،گيــسوي پر پيچ و تابت
دســتان مــــردم تمـــنّا،هـــر تــار مــويـــت اجــابت


تقصير شخص خدا شد،وقتي عروسانه مي ريخت
هـــي ناز در چشــم مســـتت،هي آب در آسيابت


بـا مــن كمي مهربان باش،پنهان نكن خنـده ات را
اي اخــم تو پاســـبان لــب هاي شـــيرين و نابــت


سـيـــــگار سيــــگار سيــــگار،اعصـــابش آرام از تو
انـــــگور انـــــگور انــــگور،ناخـــورده مست و خرابت


در پيـــش رو چاه عشقـت،من؟ راه برگشـت؟ هرگز
رفـــتم ولــي گفته باشم،پوسيده است اين طـنابت

 

مجتبا این آخری رو تبریک

 

+نوشته شده در چهارشنبه 1388/05/28ساعت14:38توسط محمد صادق دهقاني |
سلام

میل بفرمایید

 

 

 کاج این سمت                                سرو آن طرف

 

چه عاشقانه زل زده اند به هم

 

آواز جیرجیرک

 

و انگشتان خدا

 

رقاصگانی بر پیانوی ابر

  

نُت             

                     نُت

                                                 نُت

                  

                              نَم

 

        نَم  ...

 

 

شب تاب ها ریسه می شوند

 

پرندگان واژه

 

باد : وکیلم؟

 

 

ــ ساعت ۷ ، اولین بخش از خبرهای بامدادی را به اطلاعتان

 

می رسانم...

 

ــ دربست ، کارخونه ی چوب بری!

 

ــ اَه... این بارون لعنتی همه جارو گِل کرده...

 

ــ مگه کوری ؟ چراغ سبزه احمق!

 

بوووووووق              

                بوق

                           بووووووق

 

 

 

 

کاج این سمت                        سرو آن طرف

 

جیرجیرکی در حال له شدن

 

 

و خیابانی که از وسط سفره ی عقد می گذرد.

 

 

 

+نوشته شده در دوشنبه 1388/01/24ساعت16:16توسط محمد صادق دهقاني |